Gewapend met onze flyer en de input van ons vooronderzoek gingen we twee weken naar Frankrijk. Het doel: het zoekgebied te ervaren en verder verkleinen. Waar we met onze spreekbeurten begonnen met het verkennen van 9 departementen, bleven er uiteindelijk nog ‘maar’ 3 over. De Dordogne (24), de helft van de Lot (46) en een klein stukje Lot-et-Garonne (47). Toch nog een kleine 9.000 km2, ongeveer zo groot als de provincie Limburg.
Binnenland
Het gebied wat het meest oostelijk lag, en minst bevolkt, zouden we eerst aandoen. We hadden geen slaapplaatsen gereserveerd omdat het nog voorseizoen was. Dat dit ook gesloten B&B’s en hotels betekende, daar hadden we niet bij stil gestaan. Je kon immers gewoon online boeken! Dus moesten we uitwijken naar de prachtige stad Figeac. De omgeving was ons toch iets te ‘in the middle of nowhere’ dus snel terug naar de meer bewoondere wereld.
Cahors
Op 1.5uur van vliegveld Bergerac ligt deze stad aan de grens van ons zoekgebied. De heuvelachtige omgeving en de rotsen waar de rivier de Lot doorheen meandert bevielen ons zeer goed. Terwijl we boodschappen deden in een winkel met lokale producten, hing er bij de kassa een plaatje van een B&B die te koop stond. Zoals gewoonlijk stond er geen adres bij maar met een beetje zoekwerk hadden we dat wel uitgevogeld. Wat je op foto’s niet kunt zien is de ligging: het bleek in de oksel van een doorgaande weg te staan met uitkijk op een waterzuiveringsinstallatie. Ook stond het huis al lang leeg en was het minder florissant dan het leek. Een nee dus.
Les Eyzies
50 kilometer noordelijker, in de Dordogne, ligt het hart van de Perigord Noir. Een stukje Frankrijk waar Michelin terecht veel sterren uitdeelt voor de lieflijke dorpjes en stadjes. We hebben ervan genoten. Tussen de toerist uithangen en alle heerlijke lunches door, bezochten we verschillende makelaars en maakten afspraken voor bezichtigingen. We leerden dat Franse boederijen vaak keuterboeren zijn met kleine hokkerige gebouwen. En als uitbreiding nodig is dan werd er weer iets aangebouwd. Zo bleken veel huizen een onsamenhangend, kruipdoor-sluipdoor geheel. De afwas jaren in de goot laten staan of onopgemaakte bedden, alsof de bewoners opeens weggerukt waren, is ook niet ongebruikelijk.
1€
Waar wij enthousiast van werden waren de oude schuren en zolders met grote hoogtes en prachtige balken. Dat dit niet gemakkelijk te verwarmen is begrepen we ook wel. Daarom kunnen huiseigenaren hun zolders bijna gratis laten isoleren: voor 1€ komt een bedrijf wat een halve meter hoog los isolatiemateriaal spuit. Deur dichtdoen en nooit meer naar kijken.
Na meer dan 10 huizen te hebben bezocht, begrepen we dat dit soort oude boerderijen (‘corps de ferme’) eigenlijk onvoldoende ruimte hebben voor ons project. Als er in het hoofdhuis genoeg plek was om gastenkamers en gîtes te maken dan ontbrak meestal 1 fundamenteel aspect: een apart huisje voor ons. De uitzondering die de regel bevestigt was een enorm familiehuis met 26ha grond en een zwembad van 100m2 wat we, van buiten, konden bezichtigen. Maar dat lag dan budgettair weer ongunstig.
In het vervolg van onze zoektocht gaan we ons meer richten op een herenhuis (‘maison de maitre’) of een landgoed (‘domaine’).
